ΓΙΩΡΓΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ

«ΓΙΑ ΜΕΝΑ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΠΑΤΕΡΑΣ, ΑΔΕΛΦΟΣ, ΦΙΛΟΣ...» Γεια σας με λένε Γιώργο και είμαι 28 χρονών, θέλω να μοιραστώ μαζί σας την πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου, και να περάσω μέσα από αυτή ένα μήνυμα σε όλους! Πριν μερικά χρόνια, ένα συγγενικό μου πρόσωπο μπήκε στο νοσοκομείο με πολύ δύσκολη κατάσταση της υγείας του, όταν διαπίστωσα πως τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά, ένιωσα να κάνω αυτό που πάντα μου άρεσε να κάνω, να μιλήσω στο Θεό.  Για μένα ο Θεός είναι τα πάντα, Πατέρας, Αδελφός, Φίλος, και όταν μιλάω σε εκείνων πάντα νιώθω πολύ καλύτερα! Άρχισα λοιπόν να προσεύχομαι με δύναμη ψυχής, έκλαιγα με σπαραγμούς, έσφιγγα τα χέρια μου θέλοντας να δείξω πόσο ανάγκη τον έχω. Ξαφνικά άνοιξα τα μάτια μου και σήκωσα το κεφάλι μου νομίζοντας πως είναι κάποιος απέναντι μου και με κοιτάζει. Δεν υπήρχε τίποτα και όμως το βλέμμα μου κόλλησε σε ένα σημείο, χωρίς να μπορώ να κοιτάξω αλλού και με ανατριχίλα που νόμιζα πως έφευγε το δέρμα μου, ψιθύρισα “είσαι εκεί;” και αμέσως μετ...

Μια πολύ όμορφη ιστορία με τον Άγιο Ονούφριο που έδινε ψωμάκι στον μικρό Χριστούλη!  Η αγάπη του Χριστού προς τα παιδιά είναι πολύ γνωστή. Είναι τόσο τρυφερό που ένα παιδάκι δίνει ψωμί για να φάει Ο Κύριο μας ως παιδί κι εκείνος!  Η προσφορά του παιδιού απέναντι Στον Κύριο μας είναι πολύτιμη. Ας γίνουμε κι εμείς παιδιά να προσφέρουμε Στον Χριστό μας το ψωμάκι μας!  Όταν λοιπόν ήταν πολύ μικρός, 5-6 ετών, και ζούσε στο Κοινόβιο, συνέβη το εξής: Ως μικρός που ήταν, έτρωγε συχνότερα από τους άλλους πατέρες. Όταν πεινούσε, έτρεχε στον τραπεζάρη και του ζητούσε ψωμί, ελιές, φρούτα. Κάποτε όμως ο τραπεζάρης πρόσεξε ότι έπαιρνε συχνότερα ψωμί και εξαφανιζόταν. Κάποιο ζωάκι μάλλον θα ταΐζει σκέφτηκε. Αυτό συνεχίστηκε για καμιά εβδομάδα. Ας πάω να δω, είπε μέσα του ο τραπεζάρης, που τα πηγαίνει αυτά που του δίνω.Πράγματι,τον παρακολούθησε και τον είδε να μπαίνει στο καθολικό της Μονής και να κλείνει πίσω του την πόρτα. Έτρεξε γρήγορα στο παράθυρο και μ’ αυτά που είδε...